Elini uzat bana!
Elini uzat.
-Artık ağrı ve acı yok demiştin. -Bu lanet korse yüzünden. Kesiyor.
Üç yollu streç yok mu? Hiç şık değil.
Polis doktorlarını bilirsin. Stil duyguları yoktur.
Her neyse, gün yarındır.
Yarın ne ?
Yarın korse çıkacak.
Yarın kendimi kaşıyabileceğim.
Bu uyuz şeyi pencereden atabileceğim. Özgür bir adam olacağım..
Midge, sence erkekler korse takar mı?
-Sandığından çok. -Gerçekten mi?
Bunu kişisel tecrübenden mi biliyorsun yoksa....
Lütfen.
-Yarından sonra ne olacak? -Ne demek istiyorsun?
Polis gücünden ayrıldığında ne yapmayı düşünüyorsun?
-Onaylamıyor gibisin, Midge. -Hayır. Hayat senin.
Bir gün Polis Şefi olacağına karar veren ...
...parlak, genç bir hukukçuydun.
-İstifa etmeliydim. -Neden?
Çünkü yüksekten korkuyorum, şu akrofobi.
Geceleri o adamın damdan düştüğünü görerek uyanıyorum...
...ona uzanmaya çalışıyorum ve....
-Senin hatan değildi. -Herkes böyle söylüyor.
-Johnny, doktorlar sana anlattı-- -Biliyorum, biliyorum.
Bende akrofobi var, bu vertigo'ya (baş dönmesi)sebep oluyor, sersemliyorum.
Bende olduğunu bulmanın tam zamanıydı.
Sende var, ve bundan kurtuluş yok. Suçlanacak kimse de yok. Neden istifa?
Demek istediğin, ve bir masada otur, sandalye-bağımlısı ?
-Ait olduğun yer. -Peki benim akrofobi?
Varsay ki bu sandalyede bir masanın, ardında oturuyorum.
Masadan bir kalem yere düşüyor...
...almak için uzanıyorum, pat, akrofobim dönüyor.
Ne yapacaksın?
Bir süreliğine hiç bir şey.
Unutma ben bağımsız amaçları olan bir adamım, atasözünde geçtiği gibi.
Epey bağımsız.
Neden bir süre uzaklaşmıyorsun?
Yani, unutmak için mi? Midge, böyle anaç olma.
Yıkılacak değilim.
-Bu hafta hiç baş dönmesi hapı aldın mı? -Şu anda kullanmış durumdayım.
Midge, müzik. Sence de bir çeşit....
Bu şey ne?
Bir sütyen.
Bunları biliyorsun. Artık kocaman bir çocuksun.
Daha önce böylesine rastlamamıştım.
Yepyeni bir şey. Devrimsel kaldıraç.
Ne omuz bağları, ne arka bağlar, ama sütyenin yapması gerekenleri yapıyor.
Açılır kapanır köprü prensibine göre çalışıyor.
Öyle mi?
Yarımadadaki bir uçak mühendisi tasarlamış bunu.
Boş zamanlarında yapmış.
Bir çeşit hobi.
Kendin-yap tipi bir şey.
Aşk hayatın nasıl, Midge?
Bu bir düşünce trenini takip etmek oluyor.
Yani?
Normal.
Hiç evlenmeyecek misin?
Biliyorsun bu dünyada benim için sadece bir erkek var, Johnny-O.
Yani ben. Bir zamanlar nişanlıydık, değil mi?
-Üç dolu hafta. -Güzel kolej günleri.
Ama nişanı bozan sendin hatırladın mı?
Halen müsaitim. Müsait Ferguson.
Midge, kolejden Gavin Elster isimli birisini hatırlıyor musun?
-Gavin Elster? -Evet, komik bir ad.
Hatırlamalı mıyım? Hayır.
Bugün Gavin'den bir telefon aldım. Savaş sırasında ortadan kaybolmuştu.
Birisi doğuya gittiğini söylemişti. Sanırım dönmüş.
-Bir misyon numarası. -Kenar mahalle değil mi?
Olabilir.
Tahminen aylak ve seninle bir içki parası için görüşmek istiyor.
Eh, ben de aylağım. Ona bir kaç içki ısmarlar dertlerimi anlatırım.
Bu gece olmaz. Hani, beraber bira içmeye gidecektik?
Affedersin eski dost. İş.
O halde, sanırım eve giderim.
Midge, kurtuluş yok derken, ne kat ettin?
Ne?
Akrofobi.
Doktoruma sordum.
Dediki sadece başka bir duygusal şok etkileyebilir ki muhtemelen o da olmaz.
Anlamak için başka bir çatıdan atlamayı düşünmüyorsundur?
-Sanırım halledebilirim. -Nasıl?
Bir teorim var.
Sanıyorum her seferinde biraz biraz daha arttırarak zamanla...
...yüksekliğe alışabilirim, süreklilik, anlıyor musun?
Ne demek istediğimi göstereyim. İşte.
Ne demek istediğimi göstereceğim.
-Bununla başlayacağız. -Bu?
Ya neyle başlamamı isterdin , Golden Gate köprüsü mü?
Bak şimdi. Başlıyoruz.
İşte.
Şimdi yukarıya bakıyorum, aşağıya bakıyorum.
-Dalga geçiyorsun. Bekle biraz. -Bunda bir şey yok.
-İşte. -İşte benim kızım.
Bunu kullanacağım. Tam şuraya koy.
Pekala, işte ilk adım.
Tamam. Şimdi ikinci adım.
İkinci adım geliyor.
İşte böyle.
Bak? yukarıya, aşağıya, yukarıya....
Hemen dışarı çıkıp kendime güzel uzun bir merdiven alacağım.
-Sakin ol biraz. -Pekal, işte başlıyoruz.
Sorun yok.
Ama, bu çocuk oyuncağı. Yukarıya bakıyorum, aşağıya bakıyorum.
Gemi inşa işine nasıl girdin, Gavin?
İşe evlendim.
Çok ilginç bir iş.
Dürüstçe, ben sıkıcı buluyorum.
Yaşamak için bunu yapmana gerek yok.
Hayır, ama alınması gereken sorumluluklar var.
Karımın ailesi yok.
Onun işleri ile biri ilgilenmeli.
Babasının ortağı doğudaki tersaneyi yönetiyor. Baltimore.
Ben de, çalışacağıma göre geri dönmeye karar verdim.
-Burayı hep sevmişimdir. -Ne zaman döndün?
Nerdeyse bir yıl oldu.
Sevdin mi?
San Francisco değişmiş.
San Francisco benim için büyülü kılan şeyler hızla yok oluyor.
Tüm bunlar gibi.
Burada yaşamış olmayı sevmiş olmalıydım.
Renkler, heyecan, güç.
Özgürlük.
Oturuyor olman gerekmiyor mu?
Hayır, ben iyiyim.
Gazetede olayı okurken üzülmüştüm. Ve sen de emniyetten ayrıldın.
-Daimi fiziksel bir yetersizlik mi? -Hayır, hayır.
Sadece dik merdivenlere ve yüksek y yerlere gidemiyeceğim demek oluyor...
...Mark tepesindeki bar gibi.
Bu şehirde yol hizası sayısız bar var.
Bir içki ister miydin?
Hayır, sanmıyorum.
Benim için biraz erken.
Sanırım bu her şeyi özetliyor, değil mi?
Hiç evlenmedim, okul tayfasından kimseyi de görmüyorum.
Ben emekli bir dedektifim ve sen de gemi inşa işindesin.
Aklında ne var Gavin?
Seni buraya çağırırken, Scottie, dedektifliği bırakacağını düşünmüştüm...
...ama benim hatrıma geri döner misin diye merak ediyordum.
Karımı takip etmeni istiyorum.
Hayır, öyle değil. Evliliğimiz gayet mutlu.
-Eh, o halde.... -Ona bir zarar geleceğinden korkuyorum.
-Kimden? -Ölmüş birisinden.
Scottie, sen geçmişten birisinin ölü birisinin...
...yaşayan birisine girip benliğini ele geçireceğine inanır mısın?
Hayır.
Sana karımın başına bunun geldiğine inanıyorum desem, ne dersin?
Onu en yakın psikyatr veya psikoloğa yada nörolojiste...
...yada sadece aile doktoruna götürmeni söylerdim.
Seni de kontrol etmesini sağlardım.
O halde işime yaramazsın. Zamanını harcadığım için üzgünüm.
Geldiğin için Teşekkürler, Scottie.
Tamam.
Kaba olmak istememiştim.
Hayır, kulağa aptalca geliyor, biliyorum.
Ve sen halen kalın kafalı Scot'sun, öyle değil mi?
Hep öyleydin. Sence uyduruyor muyum?
Hayır.
Uydurmuyorum. Nasıl yapıldığını bilemezdim.
Bana bir şeyden bahsederken.
Birdenbire sessizliğe gömülüyor.
Gözleri bulutlanıyor ve bakışları boşlaşıyor.
Başka bir yerde oluyor, uzakta, tanımadığım biri.
Sesleniyorum ama beni duymuyor bile.
Sonra, uzun bir iç çekişle dönüyor.
Işıltıyla bana bakıyor. Gittiğinin farkında bile değil.
Nerede veya ne zaman olduğunu söyleyemiyor.
Bu ne sıklıkla oluyor?
Son haftalarda gittikçe arttı.
Ve dolaşıyor. Nerede dolaştığını Tanrı bilir.
Bir gün takip ettim...
...daireden çıkarken seyrettim tanımadığım birisi.
Hatta farklı bir yoldan yürüdü.
Arabasına bindi ve ...
...Golden Gate Parkından çıkıp gitti, beş mil
Gölün kenarında oturdu
...karşı kıyıda dikili direkleri seyretti durdu.
Bilirsin, Geçmişin Kapıları.
Hiç kıpırdamadan uzun bir süre oturdu.
Ayrılmak zorundaydım, ofise dönmeliydim.
O akşam eve döndüğümde, Gün içerisinde ne yaptığını sordum.
Golden Gate Park ına gittiğini...
...ve gölde oturduğunu söyledi.
Ee?
Arabasındaki sayaç onun 94 mil yol yaptığını gösteriyordu.
Nereye gitmiş?
Doktorlara bulaşmadan önce nereye gittiğini ve...
...ne yaptığını öğrenmeliyim.
-Bunu doktorlarla konuştun mu? -Evet, ama dikkatlice.
Onu öyle bir tedaviye vermeden önce daha fazla şey öğrenmek istiyorum.
Sana onu izlemesi için bir özel dedektiflik bürosu bulabilirim.
-Güvenilir iyi çocuklardır. -Seni istiyorum.
Bak bu benim alanım değil.
Scottie, bir dosta ihtiyacım var, güvenebileceğim birisine.
Bu konuda panik içerisindeyim.
Emekli olmam gerekiyor. Bu belalı işe karışmak istemiyorum.
Bak bu gece operadaki bir açılışa katılacağız.
Önce Ernie'de yemek yiyeceğiz. Onu orada görebilirsin.
Ernie'de.
Baksana, bir şey soracağım? Şurada oturan bayan.
Resimdeki kadın kim?
O Carlotta. Katalogda bulabilirsiniz. Carlotta'nın portresi.
-Bunu alabilir miyim? -Evet.
Evet?
Sizin için yapabileceğim bir şey var mı?
-Evet. Oteli siz mi işletiyorsunuz? -Evet.
İkinci kattaki odada kimin kaldığını söyleyebilir misiniz...
...köşedeki, şu köşedeki?
Korkarım bu tip bilgileri veremiyoruz.
Bildiğiniz gibi müşteri bilgilerimizin, gizliliği esastır.
Ve inanıyorum ki yasaya da aykırı.
Tabi ki, herhangi birisinin buna alınacağını sanmam, ama yinede ben--
Yanlış bir şey mi yaptı?
Lütfen soruma cevap verin.
-O tatlı kızın yanlış bir-- -Adı ne?
-Bayan Valdés. İspanyol, bilirsiniz. -Carlotta Valdés?
Evet, işte bu.
Şirin bir isim değil mi? Yabancı ama şirin.
Odayı ne zaman tuttu?
İki hafta olmuştur. Kirası yarın.
Burada geceyi hiç geçirir mi?
Hayır, haftada iki üç kere gelip oturur sadece.
Anlayacağınız, ben soru sormam, uygun şekilde davrandıkları sürece.
Aşağıya indiğinde, buraya geldiğimi söylemeyin.
Ama bugün gelmedi ki.
Beş dakika önce girdiğini gördüm.
Hayır, hiç gelmedi. Görürdüm.
Ben sürekli burayadım ve plastik çiçeğime zeytin yağı döküyordum.
Ve işte.
Bakın. Anahtarı askıda.
-Yukarıya çıkıp bakabilir misiniz? -Odasına mı?
-Doğru. -Evet, tabi ki, istiyorsanız.
-Ama aptalca geliyor. -Teşekkürler.
Bay dedektif?
Gelip bakmak ister misiniz?
-Arabası gitmiş. -Ne arabası?
Midge...
...San Fracisco' tarihi üzerine otorite olarak kimi tanırsınız?
Bir bayanın hoşlanacağı selamlaşma.
Şu saçma sapan: "Merhaba, çok güzel görünüyorsun" şeylerinden değil.
Sadece, "San Francisco üzerine bir otorite tanıyor musun--"
-İçki ister misin? -Hayır, Teşekkürler.
Pekala, kim? Sen herkesi tanırsın.
Profesör Saunders Berkeley'den.
Hayır, o tarz bir tarih değil.
Ben küçük şeyleri kast ediyorum, kimsenin tanımadığı insanlar.
Yani kastın eski şen San Francisco'nun eski şen bohem dünyası.
Sulu hikayeler, şey gibi Embarcadero da kim kimi vurmuş...
-...Ağustos, 1879'da. -Evet, tamam.
-Pop Leibel. -Kim?
Pop Leibel. Argosy Kitap Evi'nin sahibi.
Ne öğrenmek istiyorsun?
Ağustos 1879 da Embarcadero'da kim kimi vurmuş bilmek istiyorum.
Bir dakika. Artık bir dedektif değilsin. Neler oluyor?
-Onu iyi tanır mısın? -Kimi?
-Pop Leibel. -Tabi.
Haydi. Beni tanıştırmanı istiyorum.
-Şapkanı al. -Şapkaya ihtiyacım yok.
Johnny, neler oluyor?
Bir dakika.
Evet, hatırlıyorum.
Carlotta.
Güzel Carlotta.
Üzgün Carlotta.
Eddy ve Gough köşesindeki eski bir evin Carlotta Valdés ile...
...ne ilgisi var?
Orası onundu. Yıllar önce onun için yapıldı.
-Kim tarafından? -Şey....
Hayır. Adını hatırlayamadım.
Zengin biriydi. Güçlü bir adam.
-Sigara? -Hayır, Teşekkürler.
-Sigara, bayan? -Hayır, Teşekkürler.
Alışılmamış bir hikaye değil.
Şehrin güneyinden küçük bir yerden gelmişti.
Bazıları bir misyon yerleşiminden olduğunu söyler.
Genç, Evet. Çok genç.
Bir Kabarede şarkı söyleyip dans ederken bu adam fark etmiş...
...onu oradan almış...
...ve Batı Eklentisindeki o büyük evi yaptırmış.
Ve...
...bir çocuk vardı.
Evet, işte bu. Çocuk. Çocuk.
Size tam olarak ne kadar zaman geçtiğini veya ne kadar...
...mutlu olduklarını söyleyemem...
...ama sonra adam onu bıraktı.
Başka çocuğu yoktu. Karısın çocuğu yoktu.
Böylece çocuğu alıp kadını bıraktı.
Anlayacağınız o günlerde bir adam bunu yapabilridi.
Onların gücü ve özgürlüğü vardı.
Ve o da üzgün Carlotta oldu.
Büyük evde tek başına...
...sokaklarda tek başına...
...kıyafetleri yıprandı, eskidi ve kirlendi.
Ve çılgın Carlotta...
...yolda insanları durdurup sorarmış:
"Çocuğum nerede?
"Çocuğumu gördünüz mü?"
-Zavallı şey. -Ve öldü.
-Ölüm. -Nasıl?
Kendi eliyle.
Bunun gibi pek çok hikaye var.
-Çok teşekkür ederim. -Bir şey değil.
-Takdir ediyorum. Hoşçakalın. -Güle güle.
Bekle bir dakika! Görüşürüz, Pop. Çok sağol.
-Pekala, Johnny-O, ödeme vakti. -Ne için?
-Seni getirdiğim için. Haydi anlat. -Anlatacak bir şey yok.
-Ya anlatır ya da korseye dönersin. -Haydi gel. Seni eve bırakayım.
İşte geldik.
-Bana hiç bir şey anlatmadın. -Yeterince şey söyledim.
-Adam kim ve karısı kim? -Çık. Yapacak işlerim var.
Biliyorum. Seni arayan. Okul arkadaşın, Elster.
Midge, çık, lütfen.
Ana fikir, güzel çılgın Carlotta'nın ölümden geri geldiği...
...ve Elster'in karısını ele geçirdiği.
Johnny, cidde, haydi ama.
Sana düşündüğümü değil, onun ne düşündüğünü söylüyorum.
-Sen ne düşünüyorsun? -Şey, ben....
-Güzel mi? -Carlotta?
Carlotta değil. Elster'in karısı.
Evet. Sanırım öyle denile--
Sanırım gidip o portreye bir bakacağım. Hoşçakal.
-Midge.... -Hoşçakal!
İyi iş çıkardın, Scottie. işinde başarılısın.
-Bu Carlotta Valdés. -Evet.
Bana söylemediğn şeyler var.
-Seni nereye götüreceğini bilemedim. -Ama bunu biliyordun.
Saçını nasıl yaptığını görüyor musun? Bir şey daha var.
Karım, Madeleine, daha önce Carlotta'ya ait olan bir kaç mücevhere sahip.
Ona miras kalmış.
Asla takmadı. Çok eski moda diye.
Şu ana kadar.
Şimdi yalnızken, onları çıkarıp seyrediyor...
...nazikçe davranıyor, merakla...
...takıp aynada kendisine bakmaya başlıyor...
...ve sonra o dünyaya gidiyor yine, başka birisi oluyor.
Carlotta Valdés, karının büyük annesi miydi ?
Büyük büyük annesi.
Ondan alınan çocuk...
...Carlotta'yı çılgınlığa ve ölüme sürükleyen kaybedilmiş çocuk Madeleine'in büyük annesi.
Ve McKittrick Oteli eski Valdés evi.
Sanırım bu açıklıyor.
Öyle bir geçmişle herkes saplantılı hale gelebilirdi.
O Carlotta Valdés hakkında hiç bir şey duymadı.
Yani Dolores Misyonundaki bir mezar hakkında bir şey bilmiyor mu?
Ya da Eddy Sokağındaki ev hakkında?
Ya da portre hakkında hani Lejyon Sarayın....
-Hiç bir şey. -Bu yerlere gittiği zaman--
Artık benim karım değil.
Haberi olmadığını nereden bileceksin ki?
Ölmeden önce çoğunu bana annesi kendi anlattı.
Kalanını kendim araştırıp buldum.
-Neden annesi çocuğuna anlatmamış ki? -Doğal korku.
Büyük annesi delirmişti, intihar etmişti.
Aynı kanı Madeleine de taşıyor.
Sanırım buna ihtiyacım var.
Madeleine.
Madeleine!
Evet?
Yok bir şey, tamam.
Evet, seni ararım.
Evet.
iyi misin?
Sanırım bunu istersin.
Bence buraya ateşe doğru gel burası daha sıcak.
Burada ne işim var?
Ne oldu?
Şey San Francisco koyuna düştün
ben de saçını olabildiğince kurutmaya çalıştım.
Eşyaların mutfakta. Bir kaç dakikaya kadar kururlar.
Haydi buraya ateşe gel.
Sana yastık vereyim.
İşte.
Biraz kahve ister misin?
Al, bence içmen gerek. Veya bir içki mi istersin?
Ben koya düştüm ve sen de beni kurtardın?
Bu doğru.
-Teşekkürler. -Hatırlamıyor musun?
Hayır, ben....
Nerede olduğunu hatırlıyor musun?
Evet. Tabi ki hatırlıyorum.
Ama sanırım başım döndü ve kendimi kaybettim.
Neredeydin?
Old Fort noktasında. Presidio'da.
Tabi ki hatırlıyorum. Oraya sık giderim.
Neden? Oraya niye gidersin?
Çünkü seviyorum. Orası çok güzel.
Özellikle gün batımında.
Ateş için teşekkürler.
Oradan önce neredeydin?
-Ne zaman? -Bu öğleden sonra yani.
Geziyordum.
Biliyorum, ama nerede? Hemen öncesinde neredeydin?
Çarşıda, alış verişte.
Al, biraz kahve iç.
Sanırım halen sıcak.
Soruların çok doğrudan.
Üzgünüm, kaba olmak istemedim.
Değilsin, daha çok doğrudansın.
Peki orada ne yapıyordun Old Fort noktasında?
Sadece geziyordum.
-Bunu da mı seversin? -Evet.
Peki hemen öncesinde neredeydin?
Sanat galerisindeki Onur Lejyonu'nun Sarayına gitmiştim.
Evet, çok güzel bir yer değil mi?
İçeriye hiç girmedim, ama arabayla geçerken çok güzel görünüyor.
Gezintiye çıkmış olman, bir şans benim için.
Teşekkürler.
Sana çok zahmet verdim.
Hayor, yapmadın.
Eğer sen....
saçımda tokalar vardı.
Tokalar, evet. İşte burada. Getireyim.
Ve el çantam, lütfen.
-İşte. -Teşekkürler.
beni buraya getirmemeliydin.
Nerede yaşadığını bilmiyordum.
Arabama bakabilirdin. Ama arabamı bilmiyordun, değil mi?
Hangisi olduğunu biliyorum. Şu an tam kapının önünde.
Ama eve o halde götürülmek istemeyeceğini düşündüm.
Hayır, haklısın.
Eve götürmediğin için sevindim. Seni tanıyamazdım.
Teşekkürler. Ama ben seni, sen de beni tanımıyorsun.
-Adım Madeleine Elster. -Adım John Ferguson.
İyi, güçlü bir isim. Dostların John mu Jack mi der?
John, genelde.
Eski dostlar John der. Tanıdıklar Scottie der.
Ben bay Ferguson diyeceğim.
Aman tanrım, bundan hoşlanmadım.
Bugün olanlardan sonra sanırım bana Scottie diyebilirsin.
Hatta belki John.
Tercihim John.
Tamam, işte oldu. Peki ne yaparsın, John?
Gezerim.
Bu iyi bir uğraş. Ve burada yalnız mı yaşıyorsun?
-Kimse yalnız yaşamamalı. -Bazıları tercih eder.
Hayır, bu yanlış.
Ben evliyim, biliyorsun.
Merak ediyorum? Bu daha önce hiç oldu mu?
Ne?
San Francisco koyuna düşmek mi?
Hayır, daha önce hiç olmadı.
Çocukken göle düştüm ve kayıktan.
Hatta bir defasında taştan taşa atlarken nehire bile düştüm.
Ama hiç San Francisco koyuna düşmedim.
Peki ya sen?
Hayır, benim için de ilkti.
Sana biraz daha kahve getireyim.
-Alo? -Ne oldu? Eve dönmedi henüz.
O iyi. Halen burada. Az sonra eve getiririm.
-Ne oldu? -Koya düştü
-Alo? Alo? -Kendini yaraladı mı?
Hayır, iyi olacaktır. Endişelenecek bir şey yok.
Ama bilmiyor. Anlıyor musun?
Ne olduğunu bilmiyor.
Scottie, Madeleine 26 yaşında.
Carlotta Valdés 26 yaşındayken intihar etti.
Bir dakika, Gavin.
Pekala, Johnny-O. Hayalet miydi?
Eğlenceli miydi?
O mektup bana mı?
-Evet. Alo. -Alo.
Dün senin için korktum. Öyle kaçıp gitmemeliydin.
Şey, birden kendimi aptal hissettim.
Seni eve bırakmak istemiştim. İyi misin?
Evet, İyiyim. Etkisi kalmadı.
Şimdi hatırlıyorum da, su soğuktu değil mi?
-Hem de nasıl. -Yaptığım ne korkunç.
Çok naziktin.
Küçük resmi bir teşekkür notu ve büyük bir özür dileme.
-Özür dileyecek bir şey yok. -Evet, var.
Bütün olanlar senin için utandırıcı olmalı.
Hiç değil. Seninle...
...konuşmayı sevdim.
Seninle konuşmayı sevdim.
Mektuplarımı alayım.
-Bir kahve içmek ister misin? -Hayır, Teşekkürler.
Postalayamadım. Adresini bilmiyordum, ama bir işaretçim vardı.
Coit kulesini hatırladım. O da beni doğrudan sana getirdi.
Bu Coit kulesine ilk defa müteşekkir kalışım.
-Umarım bizde öyle. -Ne?
-Bir ara yine görüşürüz. -Görüştük.
Hoşçakal.
Nereye gidiyorsun?
Bilmiyorum.
-Alış veriş? -Hayır.
Özel bir yer?
Sadece gezmeyi düşündüm.
Tam da yapmayı düşündüğüm şey.
Doğru. Unutmuşum. İşin buydu değil mi?
Sence de ikimizin ayrı ayrı gezmesi....
israf değil mi?
Ama gezgin yalnız olur.
İki kişi beraber hep belirli bir yere gider.
Bu doğru olmak zorunda değil.
-Kapını açık unuttun. -Hemen dönerim.
Kaç yaşında?
2,000 belki biraz daha fazla.
-En yaşlı canlılar. -Evet.
-Buraya daha önce gelmedin mi? -Hayır.
Ne düşünüyorsun?
Ağaçlar yaşamaya devam ederken doğan ve...
...ölen bütün insanları.
Gerçek adları Sequoia sempervirens. "Daima yeşil, daima canlı."
-Onları sevmedim. -Neden?
Öleceğimi hatırlatıyor.
Burada yaşlı bir ağacın kesildikten sonraki kesiti var.
Şurada bir yerlerde ben doğdum...
...ve şurada bir yerde öldüm.
Senin için sadece bir an dı.
Fark bile etmedin.
Madeleine.
Madeleine, neredesin şu an?
-Burada seninle. -Nerede?
-Ulu ağaçlar.... -Buraya dahaönce geldin mi?
-Evet. -Ne zaman?
Ne zaman doğdun?
-Uzun zaman önce. -Nerede?
Ne zaman? Anlat bana.
-Madeleine, anlat bana. -Hayır!
-Nereye gidiyorsun? Seni götüren ne? -Sana söyleyemem.
Koya atladığın zaman, nerede olduğunu bilmiyordun.
-Atlamadım. Düştüğümü söylemiştin. -Neden atladın?
-Sana söyleyemem. -Sana atlamanı ne söyledi?
-Lütfen. -Ne?
Lütfen, artık sorma.
Götür beni buradan.
Eve götüreyim mi?
Işığa bir yere.
Bir daha sormayacağına söz ver. Lütfen söz ver.
Neden kaçtın?
Senden sorumluyum artık.
Çinliler der ki; birisinin hayatını kurtardığında...
...sonsuza kadar ondan sorumlusundur, böylece ben bağlıyım.
Bilmem gerekiyor.
O kadar az şey biliyorum ki.
Sanki uzun bir koridorda yürüyordum...
...bir zamanlar aynalı olan, ve halen ayna parçalarının takılı olduğu...
...ve koridorun sonuna ulaştığımda...
...karanlıktan başka bir şey yok.
Ve biliyorum ki eğer karanlığa yürürsem...
...öleceğim.
Sona asla ulaşamıyorum. Hep önceden geri döndüm.
-Bir defa hariç. -Dün?
Ve kendini benimle bulana kadar neler olduğunu bilmiyordun.
Nerede olduğunu bilmiyordun.
Ama küçük sahneleri, ayna parçalarını onları hatırlıyorsun.
-Şöyle böyle. -Ne hatırlıyorsun?
Bir oda var...
...orada tek başıma oturuyorum.
-Her zaman yalnız. -Başka?
-Bir mezar. -Nerede?
Bilmiyorum. Açık bir mezar ve...